واکسن دوماهگی

علیرضا جوووونم امروز با دو سه روز تاخیر من و بابایی بردیمت تا واکسن دو

ماهگیتو بزنی. همش دعا میکردم که خیلی کم درد بکشی. واکسنو که به پای

نازت زد خیلی گریه کردی و حسابی دل من و بابایی آتیش گرفت. بعدم که رفتیم

خونه دمغ بودی و نای جیغ زدن نداشتی. خانمی که واکسنتو زد گفت که مواظب

باشم تا تبت بالا نره.

علیرضا جونم شب اول از ترس این که تو تب داشته باشی و من خواب باشم و

نفهمم اصلا نخابیدم و همش بالا سرت چکت میکردم. 6 صبح بود که دیگه بابایی

اومد بالا سرت و من رفتم خابیدم. از خواب که پاشدم انقد باهات بازی کردم تا یه

لبخند بزنی و این عکسا رو ازت گرفتم ولی از چشمات بیحالیت معلومه. نمیدونی

تحمل دمغ بودنت چقدر سخته. الهی همیشه سالم باشی و هیچ وقت بیحال

نبینمت.

دوووست دارم نفسم